8- اعتقادات مجلسی(ره) – برخی از مُوجـِبات کفر؛ از آن جمله، اعتقاد به وحدت وجود یا موجود:
پرستش بتها و سجده برای غیر خدا به نیت عبادت آن کفر است و نیز گفتن به اینکه خداوند در موجودات حلول کرده چنان که بعضی از صوفیّه و غـُلات [= غلوّ کنندگان؛ مثل حلاّج و شَلمَغانی و بایزید بسطامی – لعنة اللهِ علـَیهـِم – ش] گفته اند، کفر است. و نیز گفتن این که خداوند در انبیاء(ع) و ائمه(ع) حلول کرده است [چنانکه شیخیّه و رکنیّه – لعنهُمُ اللهُ - قائلند –ش]، و یا اینکه خداوند با مخلوقاتش متحد و یکی شده چنانکه بعضی از صوفیه [و فلاسفه و امثال مُحیی الدّین عربی و میرداماد و میر فِندِرِسکی و ملاّصدرا و فیض کاشانی و حاجی سبزواری و دیگر معتقدان به وحدت وجود یا موجود... –ش] میگویند، کفر است.
و همچنین قول کسانی که گفته اند خداوند زن و فرزند و یا شریک دارد چنانچه نَصاریٰ(= مسیحیان) گفته اند کفر است. و نیز گفتن این که خدا جسم است یا در جایی مانند عرش مکان دارد و یا اینکه خداوند صورت و اعضا و اجزاء دارد، همه اینها کفر است.




