39- اعتقاد در نزول [آنی و یکجای] قرآن در شب قدر
باب (سى و يكم) اعتقاد در قرآن و اينكه نزول [آنی و فوری] آن در شب قدر بوده:
ابن بابَوَيه رحمة اللَّه عليه گويد:
اعتقاد ما در اين باب آنست كه قرآن نازل شده در ماه رَمَضان در شب قدر يكجا بسوى بَيت المَعمور [خانه ای در آسمان، مُحاذِی و مقابل خانۀ کعبه، که ملائکه آنرا طواف میکنند – شارح]؛ بعد از آن، نازل شده از بيت المعمور در مدت بيست [و سه] سال [تدریجاً] و اينكه حقتعالى عطا فرموده پيغمبرش محمّد را - صَلـَّى اللَّهُ علـَيهِ و آلِهِ و سَلّمَ - تمامى علم [را] يك جا، بعد از آن بآن جناب فرموده: [ وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضـَى إِلَيْكَ وَحْيُهُ وَ قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً =] تعجيل مكن بقرآن پيش از آنكه وحى آن بسوى تو وارد شود [طه/114].
و فرموده: [ لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ؛ إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ؛ فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ، ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ =] حركت مده بقرآن زبانت را براى آنكه تعجيل كرده باشى بآن؛ بدرستى كه بر ما است جمع نمودن آن و خواندن آن؛ پس چون خوانديم ما، تو تابع خواندنش شو، بعد از آن بر ما است بيانش [القیامة/16-19].






