36- اعتقادات مفید ره/ تکمله ای بر بحث بهشت و جهنم و تأکید بر جسمانیّت آندو
* تصحیح الاعتقاد شیخ مفید ره، در حاشیۀ این بخش از اعتقادات شیخ صدوق ره:
[باب بهشت و جهنم]:
فرموده است شيخ مفيد رَحِمَهُ اللَّهُ تعالى كه: بهشت خانه نعيم است نميرسد كسى را كه داخل [به آن] شود تعَبى و مَشـَقـَّتى و قرار داده است خداوند آنرا خانه از براى آن [کس] كه بشناسد او را و بندگى كند او را و نعمت آن هميشه است كه بریدنی [=پایانی] از براى او نميباشد و ساكن شوندگان در آن چند قسم ميباشند:
گروهى از ايشان كسى است كه اخلاص ورزيده است از براى خداوند تعالى، پس اين آنى است (آن كسى است) كه داخل مىشود آن را بر امانى از عذاب خداوند.
و گروهى از ايشان كسى است كه مخلوط نموده است عمل صالح خود را با اعمال سَيـِّئَه [= بد؛ و چنین] بوده است [حالت او که] امروز و فردا مينموده است توبه را [و پیش از آنکه موفق به توبه شود، مرگ او را دریافته است]؛ پس در ربوده است او را ترسى از عِقاب [=عذاب الهی] در عاجـِل [= دنیا] و آجـِل [= آخِرَت]؛ يا در عاجل نه آجل [بسبب آنکه اگرچه در توبه کردن تسامح و کوتاهی روا داشته، ولی پیوسته از عقوبت گناه خود هراسان بوده است و از آن دسته افرادی نبوده که طغیان و سرکشی عادتشان شده و بدان مغرورند، و یا از گناه خود دلشادند، همانند اکثر مردم زمان ما، که میبینیم عادت ایشانرا اینچنین! پس خوار سازد خداوند تعالی چنین مردمی را! – شارح]؛ بعد از آن ساكن گرديده است [چنین شخص هراسان از گناهان خود] بهشت را، بعد از عفو [در غیر حقّ الناس] يا عِقاب [و کیفر محدود بزمان معیّن – هر چند این زمان بسی طولانی باشد – شارح].
و بعضى از ايشان كسيست كه تفضـّل [= فضل و لطف] شده است بر او بدون عملى كه پيشى گرفته باشد از او در دنيا؛ و [از] ايشانند "وِلدان مُخلـَّدُون" [= پسران زیبا چهره و همیشه نوجوان (سورة الإنسان/ آیة 19)– شارح]، آنچنان كه قرار داده است خداوند تعالى تصرف و شغل ايشان را بر آوردن حاجتهاى اهل بهشت بجهت جزاء [=پاداش] عمل كنندگان، و نيست تصرف ايشان شاقّ و ناگوار بر ايشان، زيرا كه ايشان مجبول [= مخلوق بر این طبیعت و جـِبـِلـَّت] اند بطريق خوشحالى در تصرّف [=کارپردازی] در حاجتهاى مؤمنان.
و ثواب اهل بهشت مشغول گرديدن است بخوردنيها و آشاميدنيها و نظر نمودنها و نكاح كردنها و آنچه درك ميكند آن را حسّهاى ايشان از آنچه مجبولند بر ميل بسوى آن و درك ميكنند مراد خود را بظفر يافتن بر آن.
و نيست بشرى در بهشت كه لـَذَّت بَرَد بتسبيح و تقديس، بدون اكل و شُرب؛ بلكه اين قول شاذّى [=کمیاب و کناره گرفته ای] است از دين اسلام و آن مأخوذ است از مذهب نـَصارَى [= مسیحیان] آنچنان كه گمان مينمايند كه مُطيعين در دار دنيا مى گردند در بهشت ملائكه!! كه نميخورند و نمىآشامند و نكاح نميكنند!! و بتحقيق كه خداوند تكذيب نموده است اين قول را در كتاب خود، به آنچه ترغيب فرموده است در كتاب خود، عملكنندگان را از خوردن و آشاميدن و نكاح كردن [در بهشت]...






