31- اَعراف جایگاهی است میان بهشت و جهنم
اعتقادات شيخ صدوق ره- ترجمه، ص: 84
باب (بيست و پنجم) اعتقاد در اَعراف:
ابن بابَوَيه رحمة اللَّه عليه گويد: اعتقاد ما در باب اَعراف آن است كه اعراف سورى است يعنى مكان مرتفعى است يا حجابى است ميان بهشت و جهنم، بر آنجا مردانى هستند كه هر كس را بسيما مي شناسند [: وَ علـَی الأعرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلّاً بِسِيماهُمْ - الأعراف/46]؛ و آن مردان پيغمبر ما صلى اللَّه عليه و آله و سلّم و اَوصياءِ آن جناب اند. [کسی] داخل بهشت نميشود مگر آنكه شناساى ايشان بوده و ايشان شناساى او بودهاند، و داخل آتش نميگردد الاّ كسى كه ناشناس ايشان بوده و ايشان ناشناس او بودهاند.
و نزد اعراف حاضرند آن كسانى كه كارشان مُعَوَّق مانده تا امر خدا در بارۀ آنها صادر شود؛ يا اينكه عذابشان كند يا اينكه بازگشت بر ايشان بعفو و رحمت فرمايد [: وَ آخـَرُونَ مُرجَونَ لِأَمْرِ اللَّهِ، إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ، وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ - التوبة/106].






