19- نفوس و ارواح و احوال ایشان در برزخ بر حَسَب اعمال
اعتقادات شيخ صدوق - ترجمه، ص51-60:
باب (پانزدهم) اعتقاد در نفوس و ارواح:
ابن بابَوَيه (رحمة اللَّه عليه) گويد:
اعتقاد ما در نفوس انسانيه اينست كه آنها روح هایى ميباشند كه زنده بودن آدمى بواسطه آنها است و آنها خلقت اوّلند، جهت آنكه پيغمبر صلى اللَّهُ علـَيهِ و آلِهِ و سَلـَّمَ فرمودند كه: ((اول چيزى كه حقتعالى از نو آفريد، نفوس مقدسه مطهره بود، پس آنها را به يگانگى خود گویا فرموده، بعد ازآن آفريد سائر خلايق را)).
اعتقاد ما آن است كه نفوس براى بقاء خلق شدهاند نه براى فانى شدن؛ از جهت فرموده جناب پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه: ((خلق نشدهايد شما براى فنا بلكه خلق شدهايد براى دوام؛ و غير از آن نيست كه بُرده ميشويد از خانه بخانه ديگر))، و آنكه: نفوس انسانيه در روى زمين غريبند و در بدنها به زندانند.
و عقيده ما اين است كه چون نفوس جدا از بدنها شوند، باقى هستند؛ بعضى در نعمت و بعضى در عذاب [در برزخ]؛ تا وقتى كه حقتعالى بقدرت كامله بازآورد آنها را ببدنها [در قیامت و معاد جسمانی، که در قرآن کریم وعده داده است - شارح].
و حضرت عيسى عليه السّلام بحواريّين فرمود كه: ((حق را بشما ميگويم: بدرستى كه بالا نميرود بآسمان مگر همانچه از آن فرود آمده)).
و حقتعالى در قرآن فرموده كه: ((اگر خواسته بوديم هر آينه بالا برده بوديم بَلعَم باعورا [= عالم بی عمل بنی اسرائیل] را بسبب آيات كتابهاى آسمانى، يا اسم اعظم ربّانى كه ميخواند؛ لكن او راغب بدنيا شد و تبعيّت هواى نفس نمود)) «1» پس هر نفسى از آن نفوس كه بملكوت سماوات بالا برده نشود ميماند [بجهت بدکاری و گناهانش] بكار فرو رفتن در هاويه [= جهنم – البته در اینجا: جهنم برزخی] و اين بسبب آن است كه بهشت درجه ها است و آتش دركه ها است.
و حق تعالى فرمود كه: ((بالا ميرود ملائكه و روح بسوى خداوند)) «2» و فرموده: ((بدرستى كه پرهيزكاران در باغها و نهرهايند در نشيمنگاه درست (خوب خ ل) نزد پادشاهى بااقتدار)) «3» و فرمود: ((گمان مكن زنهار كه آنانكه كشته در راه خدا گشتهاند مردگانند؛ بلكه زندگانند، نزد پروردگارشان روزى داده ميشوند)) «4» و فرموده كه: ((مگوئيد در باره كسانى كه كشته در راه خدا ميشوند كه: آنها مردگانند)) «5».
و جناب پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله فرمودند كه: ((ارواح، گروههاى فراهم آمدهاند؛ پس هر كدام از آنها كه شناسا بيكديگر شدند الفت با هم گرفتند و آنان كه ناشناس يك ديگر شدند مختلف گرديدند)) [یعنی میان ارواح انسانها تناسب یا عدم تناسب است، مانند تناسبهای موجود در ریاضیّات و حساب؛ و همین سبب دوستی و علاقۀ دوجانبه، یا دشمنی و نفرت ناخودآگاه دوجانبه، بین مردم است، که تجرِبه شده و گاه سبب تعجّب انسان میشود! – شارح].
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود: ((بدرستى كه حقتعالى برادرى قرار داده ميان ارواح در عالم اَظِلـَّه [= سایه ها، جمع ظِلّ؛ عالم ذرّ= که در آن ارواح به صورت ذرّات غبار معلـّق بودند - شارح] پيش از آنكه خلق كند بدنها را، به دو هزار سال؛ پس اگر بر پا شود قائم ما اهل بيت[عج] هر آينه ميراث خواهد داد [خواهد برد خ ل] آن برادرى [را] كه اُخوّت قرار داده حق تعالى ميانشان در عالم اَظِلـَّه و ميراث نخواهد داد [ نخواهد برد خ ل] برادر ولادتى [را] )).
و فرمود: ((بتحقيق كه ارواح ملاقات مينمايند در هواء و شناسائى بهم ميدهند و پرسش احوال از هم ميكنند و چون آيد روحى از زمين، ارواح گويند: بحال خودش گذاريد كه از هول عظيمى روى آورده (جَسته خ ل)[یعنی از جان کندن]؛ بعد از آن ميپرسندش: فلان چه شد و فلان چه شد؟ و هر چه گويد: [فلان] در دنيا مانده، اميد دارند كه آن كس بايشان ملحق شود [بعد از مرگش]؛ و هر چه گويد: [فلان] مُرد، ارواح گويند: بگودال افتاد! بگودال افتاد!))[یعنی: وارد جهنم برزخی شده، وگرنه نزد ما آمده بود!].
و حقتعالى فرمود: ((هر كس وارد شود بر او غضب من پس بتحقيق كه بهلاكت افتاده)) «6» و فرموده: ((اما كسى كه سبك است ترازوهاى اعمالش، پس مادرش گودال هاويه است! و چه دانستى كه چيست هاويه؟ آتشى است گداخته شده!))«7».
و مَثـَل دنيا و صاحب دنيا مثل دريا و ناخدا و كشتى است و لقمان حكيم به پسر خود فرمود: ((اى فرزند من بدرستى كه دنيا دريائى است عميق و بتحقيق كه هلاك شدهاند در آن عالـَمى فراوان. پس تو كشتى خود را در آن ايمان بخداوند قرار ده و توشه خود را در آن تقواى خدا نما و بادبان آن كشتى را در اين دريا توكل بر خداوند كن، پس اگر نجات يافتى برحمت خدا بوده و اگر هلاك شدى بگناهان خودت هلاكشدهاى نه از جانب خدا)).
و سختترين ساعتهاى آدميزاد سه ساعتست: ((روزى كه متولد شده و روزى كه ميميرد و روزى كه زنده برانگيخته ميگردد))، و بتحقيق كه حقتعالى سلام داده بر يحيى عليه السّلام در اين ساعتها.
و فرمود: ((سلام بر يحيى روزى كه زاده شد و روزى كه بميرد و روزى كه زنده مبعوث شود))«8».
و عيسى عليه السّلام سلام داده بر خودش فرموده: ((سلام بر من روزى كه زادم و روزى كه بميرم و روزى كه زنده برآورده شوم))«9».
و اعتقاد ما در ذات روح آن است كه از جنس بدن نيست و خلقتى ديگر است؛ جهت آنكه خداوند فرموده: ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فـَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ [= سپس بعد از آنکه پیکر انسان را کامل آفریدیم، خلقتی دیگر- به دمیدن روح - در او ایجاد نمودیم؛ پس آفرین بر خداوندی که بهترین آفرینندگان است - المؤمنون/14].
و اعتقاد ما در باره انبيا و رسل و ائمه صلوات اللَّه عليهم اجمعين آن است كه در ايشان پنج روح است: روح قدس - يعنى روح عصمت - و روح ايمان و روح قوّت و روح شهوت و روح مَدرَج - يعنى روح حركت. و در مؤمنان چهار روح است: روح ايمان و روح قوّت و روح شهوت و روح مَدرَج.
و اما اينكه حق تعالى در قرآن فرمود كه: ((ميپرسند تو را يا محمّد (ص) از روح، بگو روح از امر خدا است)) «10» [و کذا قوله تعالی: تـَنـَزَّلُ المَلائِکة ُ وَ الرّوحُ = پیوسته فرود می آیند فرشتگان و روح در شب قدر – سورة القدر/4]؛ مراد از اين روح، خلقتى است بزرگتر از جَبرَئيل و ميكائيل - عليهـِمَا السّلام - كه با رسول خدا و ائمه هدى است - صلى اللَّهُ عليهم - و او از ملكوت است.
[شیخ صدوق ره:] و در اين باب كتابى تصنيف مينمايم كه در آن شرح معانى اين مُجمَلات [در باب ارواح و احوال ایشان در برزخ را] دهم؛ اِن شاءَ اللَّهُ تعالى وَ اللَّهُ اَعلمُ.
--------------------------------------------
1- وَ لَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَ لكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواهُ [الأعراف/176].
2- تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ [المَعارِج/4].
3- إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ، فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ [القمر/54 و55].
4- وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ [آل عِمران/169].
5- وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ: أَمْواتٌ؛ بَلْ أَحْياءٌ وَ لكِنْ لا تَشْعُرُونَ [البقرة/154].
6- وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَى [طه/81].
7- وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُمّـُُهُ هاوِيَة ٌ، وَ ما أَدْراكَ ما هِيَهْ ؟ نارٌ حامِيَةٌ [القارعة / 8 الخ].
8- وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيّاً [مریم/15].
9- وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَیّاً [مریم/33].
10- وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرّوحِ قُلِ الرّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي [الإسراء/85].






