14- بَداء: آشکار شدن حکمی از جانب خدا پس از حکمی دیگر
اعتقادات شيخ صدوق ره - ترجمه حسنى، ص: 40
باب (دهم) اعتقاد در بَداء [=آشکار شدن حکمی از جانب خدا پس از حکمی دیگر که زمان آن سپری شده است - شارح]:
ابن بابَوَيه (رحمة اللَّهِ عليه) گويد كه: يهود گفتند كه خداوند فارغ از كار خود شده، و ما ميگوئيم: بلكه "او [هر روز] در كاريست" (1) و او را شغل كارى، مانع كار ديگر نيست؛ "زنده ميكند و مىميراند" (2)؛ و خلق ميكند و رزق ميدهد؛ و "هر چه خواهد ميكند" (3)؛ و ميگوئيم: "محو ميفرمايد خدا هر چه را ميخواهد و ثابت مينمايد هر چه را مىخواهد و نزد اوست سرنوشت اصل و اُمّ الكتاب" (4)؛ و خدا محو نميكند مگر چيزى را كه بوده، و ثابت نمينمايد مگر امرى را كه نبوده،...
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود: ((خداوند عالم هرگز هيچ پيغمبرى را مبعوث نساخت تا اوّلاً اقرار از او گرفت براى خدا به بندگى و ترك خدايان ناحقّ ديگر، و بآن كه خدا تأخير ميكند هر چه را ميخواهد و تعجيل مينمايد هر چه را ميخواهد)). و منسوخ شدن شريعتها و حكمهاى پيش بشريعت پيغمبر ما صلى اللَّه عليه و آله از اينست، و نسخ كتابهاى آسمانى بقرآن از اينست.
و اَيضاً فرمود: ((هر كس گمان كند كه اراده ميكند خدا امروز در چيزى كه نميدانسته آن را ديروز، پس از او بيزارى بجوئید)).
و فرمود كه: ((هر كه گمان كند كه براى خدا بَداء روى داده – به وجه پشيمانى - او نزد ما كافِر است بخداوند عظيم)). و اما قول حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود: ((هيچ بَدائى نشده براى خدا مثل بَدائى كه شد براى او در بارۀ اسماعيل، پسر من -))؛ پس غرض آن حضرت اين بوده كه: بظهور نيامد براى خداى تعالى در هيچ امرى مثل آنچه بظهور آمد در اسماعيل پسر من، ((- آنگاه كه نهال حياتش را از بن برآورد پيش از من، تا معلوم شود كه او امام بعد از من نيست)).
=============================================
(1 تا 4):
"كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ"[الرّحمن-29] ... "يُحْيِي وَ يُمِيتُ"[البقرة-258] ... "يَفْعَلُ ما يَشاءُ"[آل عِمران-40] ... "يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِـِتُ وَ عِِِنْدَهُ أُمّ ُالْكِتابِ"[الرّعد-39].






